تبلیغات
لوگو پرچم ایران معجزه جاوید - مثنوی زندگی
معجزه جاوید
صفحه نخست          درباره من                 عضویت             تماس با ما              
وبلاگ قرآن وبلاگ قرآن وبلاگ قرآن وبلاگ قرآن وبلاگ قرآن

چون قلم با نام او آغاز کرد                  نغمه های عاشقی آواز کرد

قصه هائی از دل تاریخ دور                 سرگذشت جنگ تاریکی ونور

   قصه معراج از دریای خون                 قصه ای از لاله های واژگون

ماجرائی از احد یا جنگ بدر                     راس خونی یاکه از شبهای قدر

بوی نار و بوی یاس سوخته                      استخوانی در گلو لب دوخته

آتشی در آب ودر جام بلا                         داده شد بر رهروان کربلا

قتل صبر و تشنه  رفتن سوی یار                یک سری تنها بود بالای دار

کودک شیرخواره ای در راه دین            حنجرش خونی شده از بغض وکین

در گلستان پیمبر بلبلی                            از عطش جان داده بردست گلی

چشم کودکها به مشکی دوخته                   خیمه های بی عمود وسوخته

قصه ما غصه ای از یک اسیر                   کودکی جا مانده باشد از مسیر

یک اشاره از غم واندوه ودرد                    درره کوفه زنانی همچو مرد

یک نشانی مانده از یاس کبود                    آنکه مخفی باشد از چشم حسود

گشته هر هشیار عاقل مست او                   هستی کون ومکان از هست او

باکنایه فاش گویم بر همه                          زنده شد تیر و کمان در علقمه

هر زمینی را که بینی نینواست               یک نشان از غربت کرب وبلاست

سینه هامان پر شده از ناله ها                     داغ دار از یاس ها ولاله ها

ذکر مولا قدرت بازوی ما                        حیدری کرار بودن خوی ما

این بدنهامان مقاوم در بلاست                     گنبد دل ساخته زآب طلاست

چونکه باشد آسمانی رنگمان                      زندگی با خصم باشد ننگمان

راه ما اول شهیدش حر بود                       گریه ما شستشو در کر بود

قهرمان کربلا الگوی ما                           پیچش مویش خم ابروی ما

واژه ها را ما معانی داده ایم                      غیرت و آزادگی را زاده ایم

در کویر زندگی رستیم ما                         عهد وپیمان با خدا بستیم ما   

عشق بازی یک هنر باشد پسر                    گر نباشد چون شود دنیا به سر

این هنرهائی که بینی باطل است                 مرکب آنان همیشه در گل است

این صداها شرح بی حالی بود                    ضربه ای بر طبل تو خالی بود

رقص چوب از مردمان خاکی است             سوز نی از آتش دل حاکی است

دو،ر،می ،فا،زوزه ی خمپاره است            سوزش آن درد ما را چاره است

تار مطرب گر برای نان بود                    آن هنر نبود بلای جان بود

شعر شاعر یک بهانه بیش نیست               زخم دلها بیشترازیک نیش نیست

این همه دردی که در جان وتن است             از جوانی با شلمچه بودن است

ما هم آغوش خطر در فکه ایم                     یار پیغمبر به فتح مکه ایم

علم اجمالی بود علم شما                            آبرو از ما گرفت ارض وسما

بوی خوش از یاس و از عنبر بود                 نام لشکر نام پیغمبر بود

همچو مجنون تشنه دیدارتان                        دست حق همواره باشد یارتان

برتو ای گردان تخریب السلام                ای که لب بستی تو از حرف و کلام

السلام ای آشنایان غریب                           ای سلحشوران گردان حبیب

السلام ای مالکان ، انصاریان                    روبروی خصم چون شیر ژیان

السلام ای دشت و ای میدان مین                   نقطه پرواز از روی زمین

السلام ای موسیان دهلاویه                         بوی غیرت از زمینت باقیه

السلام ای شهرهای بس کهن                       السلام ای پاره پاره پیرهن

السلام ای نخلهای سر جدا                          روی لبهاتان بود ذکر خدا

کس نداند شرح حال بدریان                      چون زبانها عاجزند از هر بیان

زنده شد آب حیا از جوی ما                         میثم و بوذر بود هم کوی ما

ما زگردان کمیل تابنده ایم                          بر لبان این جهان ما خند ه ایم

نام اکبر زینت گردان ما                             روح تازه می دمد بر جان ما

مرگ با عزت شراب جام ما                   از عسل شیرین تراست در کام ما

راه ورسم زندگی از ما بجو                       آب از سرچشمه باشد نی زجو

گر شده جاری به دنیا زندگی                     لطف حق است تا کنیم ما بندگی

از ازل راه شهادت باز شد                        آسمان جولانگه پرواز شد

رنج دوری شهیدان سهم ما                        یرزقون بیرون بود از فهم ما

تا ابد این راه ورسم زندگی است          خون دل هم یک نشان از بندگی است

آخرین پرواز عقل باشد جنون                    غوطه ور گشتن میان خاک خون

                                                    حسن آخوندپور                   




نوع مطلب : دیوان اشعار(حسن آخوندپور)، 
برچسب ها : مثنوی، احد، یرزقون، آسمانی، قلم، عقل، شهادت،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 1 مهر 1393
سه شنبه 1 مهر 1393 12:13 ب.ظ
شعر جالیب بود مخصوصاً،بیوت
از ازل راه شهادت باز شد آسمان جولانگه پرواز شد
رنج دوری شهیدان سهم ما یرزقون بیرون بود از فهم ما
حسن آخوند پور: سلام ، متشکرم ، زمانی که در حال تکمیل مثنوی بودم زمان عروج سردار شهید مهتدی ( همراه با شهید کاظمی ) بود که چند بیت آخر را به یاد آن عزیز سروده ام .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





موضوعات
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی